Bobby - de Spaanse rescue



“Ja, ik weet ook wel dat ik staar heb en blind ben, maar dat ze dan het huis hier niet op aanpassen vind ik echt ongelooflijk. Constant stoot ik mijn kop wel ergens tegen aan, net alsof ze de meubels telkens verplaatsen.

Ik heb een bewogen leven achter de rug, daar wil ik niet teveel over uitweiden. Maar oké, vooruit, ik zal een klein beetje vertellen dan. Ik werd toen ik ongeveer drie maanden oud was van de straat geplukt, ergens in Spanje. Vervolgens kwam ik in een asiel terecht waar ik met veertig andere honden in een grote kennel zat. Gelukkig kwam ik in beeld bij stichting AINF die mij op hun website plaatsten.

Kennelijk deed ik het goed en kwam ik heel lief over, want zowaar was er een Nederlands gezin geïnteresseerd in mij! Ik werd samen met nog een aantal andere honden naar Nederland gebracht en in een keuken vol mensen gezet. Ik wist nog niet wie mij nou geadopteerd had, maar ik rende op een aardige dame af die op een stoel zat. Ik jankte en piepte van geluk, iets wat ik overigens nu nog steeds goed kan. En wat bleek, ik was op schoot gaan zitten bij de dame die mij geadopteerd had, dat kan geen toeval meer zijn!

Iedereen dacht dat ik al zes jaar was, maar de dierenarts in Nederland constateerde dat ik nog maar drie jaar was en nog een heel leven voor me had.

Helaas ben ik in het afgelopen half jaar volledig blind geworden, maar ik voel me nog steeds vrolijk en blij, ook al ben ik inmiddels ongeveer acht jaar (plus of min).

Ik zit graag bij mensen op schoot, het liefst zou ik in ze willen kruipen. Mijn liefde uit ik door het geven van liefdesbeetjes, maar soms bijt ik in mijn enthousiasme net iets te hard. Mijn excuses daarvoor.”



2 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

Iedere hond heeft

een verhaal!

© 2020 by Hondsdol & CO.

FOLLOW US

  • Facebook
  • Instagram